درک هستی

زودرنج ، عصبی ، افسرده ، بی انگیزه ، خسته و بی حوصله ، حال این روز های من است .

کامو میگه سوال اساسی زندگی این است که آیا زندگی ارزش زیستن دارد ؟ سوال را کمی تعدیل میکنم و سپس کمی ظاهرش را تغییر میدهم و میپرسم هدف زندگی چیست ؟

آیا هدف همونطور که یکی از همکارانم میگفت رسیدن به آرامش است ؟ بله هر کار ما برای آرامش است ، کار کردن ، خواب ، خوراک و پوشاک در کل تمام سعی ما این است که کیفیت زندگی خود را افزایش دهیم و از این راه به ثبات برسیم البته اینکه چقدر به خودشناسی رسیده ایم که ببینم چه برای ما خوب است خیلی مهم جلوه میدهد . چون ممکن است چیزی را ارزش بدانیم که کاملاً مخالف با آرامش واقعی ما باشد .

اگر بپذیریم که که خودشناسی مقدم بر تلاش و پندار ما برای رسیدن به آرامش و ثبات ، به این نتیجه میرسیم که تفکر مقدم بر همه چیز است مقدم بر انتخاب هدف ، مقدم به ارامش و مقدم بر هر ارزشی . چون بدون تفکر هیچ کدام میسر نیست . بدون تفکر ممکن است راه را به بی راهه برویم .

به شخصه وقتی با این سوال روبرو میشوم که هدف زندگی چیست . این جواب به ذهنم میرسد .

درک هستی !

حال من عصبی من فسرده ، من حیران ... کجایم ؟