اگر هرم مزلو را بشناسید و کمی به اطراف خود نیز توجه کنید به راحتی مردمانی را میبینید که در طبقه اول این هرم جا ماده اند . انسان هایی که بعد از برآورده شدن نیازهای اولیه شان به جای آنکه یک طبقه خود را در این هرم بالا کشیده و خود را درگیر نیازهای انسانی خود کنند ، احمقانه با حرصی دیوانه وار سطح زندگی شان را در همان کف بالا برده و کیفیت را فدای کمیت میکنند .
خوراک و پوشاک مسکنمان که فراهم شد ما بی درنگ شروع میکنیم به ارتقا آنها . کار بیشتر و تلاش مضاعف برای خانه ای بزرگتر ماشینی بهتر و پوشاکی بهتر . انگار با دنیا آمادنمان رسالتی بر دوش ما نهاده شده که این سه نیاز را به عالی ترین شکل ممکن خود برسانیم .
سوال اینجاست که چه موقع باید به نیازهایی برسیم که انسانیت ما در پی خود دآرد . آیا شعور ما فقط در خدمت کف این هرم است یا باید نیم نگاهی به قله این هرم نیز کرد .
برچسب: مزلو,مازلو روانشناس,مزلوه العلي الابراهيم,مزلو انسان گرا,مزلو خودشکوفایی,مزلو هرم,آبراهام مزلو,ابرهام مزلو,مهرجان مزلو,
نویسنده: هستی مرادیان