ریکاوری

دوستی دارم هم سن و سال خودم . سال پیش تصمیم گرفت که استخر ماهی گرم آبی کرایه کند و پرورش ماهی انجام دهد . و این کار را کرد . مجرد است و اهل آرامش . بچه خود ساخته ایست و دست به آچار و کتاب خوان . هم چون من ، یک اتاق با یک کامپیوتر و اینترنت و کتاب و ساز برایش کافیست که مدت ها از آنجا بیرون نیاید و این دقیقاً خصوصیاتیست که به درد یک استخردار میخورد .

الان نیز سر استخر خود است و قرار است من نیز در کار با او شریک شوم . کاری به دور از دق دقه های کار خودم . دوست دارم هر چه سریع تر کارم را در استخر شروع کنم . اول با سرمایه گذاری و آرام آرام خودم وارد کارش شوم . و سپس در بازه زمانی خاصی این کار شوم را با مردمان بی ریختش رها کنم به حال خودشان . احساس رهاییم در آن روز را میتوانم الان در وجودم احساس میکنم . میتوانم مزه رهایی از این زندان را زیر زبانم بچشم .

این دقیقاً آن چیزیست که میخواهم . ممکنش کمی تردید ها باشد . ممکن است کمی برایم سخت باشد البته نه خود کار بلکه چنین تغییری . ممکن است کمی ترس از درآمد باشد . اما این کار شرایطی دارد که با نوع زندگی و شرایطی که برای ماندن در آن چیزی که از من باقی مانده متناسب .

من در حال تغییرم هم چون جو مریخ که به واسطه نیروی الکترومغناطیس ضعیفش هر لحظه مقادیری با برخورد طوفان های خورشیدی کنده شده در فضا پراکنده میشود .

هر چه هستم به هر میزان ، که مقدارش مهم نیست این نسبت است که مهم است و من نسبت به آن چیزی که بودم در حال فروپاشی هستم . حتا ممکن است بعد از مدتی دیگر خودم نباشم . حتا ممکن است به تاریخ مکتوب خود در دفاتر و اینترنت شک کنم که آیا واقعاً خودم بوده ام !؟

احساس خاموش شدن میکنم . احساس میکنم تمام چیزهایی که ظاهر خوب است در باطن بر ضد من شده اند . احساس میکنم قدم زدن در این راه ، راهی که ظاهر هموار و در باطن باتلاقیست ، به جایی ختم نمیشود . احساس میکنم در حال ضعیف شدنم و قدرت مبارزه ام روز به روز در حال کم شدن است . روحم حساس تر شده و شکننده تر هم زمان خشم زنانه ای گاه در من گر میگیرد که بازتاب روحیات درونی من است . و ترسی که حاکم میشود .

شروع ریکاوری . اراده ایست که باید خرج کنم . تصمیمی که باید بگیرم و شروعی که از تغییر شرایط کاری من لازم است .